Rezerwat przyrody „Wronie” położony jest w kompleksie leśnym, którego zasadniczy charakter nie uległ istotnym zmianom od co najmniej 100 lat. Obszar ten historycznie wchodził w skład majątku Wronie do 1939 roku. Cały kompleks leśny, w którym znajduje się rezerwat, znany był wcześniej pod nazwą Forst Ostrometzko i jego zasięg w dużej mierze odpowiada współczesnym granicom lasu.

Jednolity wiek drzewostanów wskazuje, że las mógł powstać w wyniku sztucznych nasadzeń na wcześniej otwartych terenach.

Historia obszaru

Po II wojnie światowej teren został przejęty przez Nadleśnictwo Konstancjewo. Prowadzono tam ekstensywną gospodarkę leśną, obejmującą głównie trzebieże oraz usuwanie posuszu.

Po osiągnięciu wieku rębnego w latach 70. XX wieku rozpoczęto użytkowanie rębniami złożonymi, m.in. w ówczesnym oddziale 17A.

Ze względu na położenie na granicy naturalnego zasięgu buka oraz występowanie zespołu buczyny pomorskiej, obszar ten wzbudził zainteresowanie naukowców z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Wojewódzkiego Komitetu Ochrony Przyrody.

Dokumentacja projektowa rezerwatu powstała w 1977 roku. Po pozytywnym zaopiniowaniu, rezerwat został utworzony zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 11 października 1978 roku.

Cel ochrony

Celem ochrony rezerwatu „Wronie” jest zachowanie fragmentu buczyny pomorskiej na północno-wschodniej granicy naturalnego zasięgu buka (Fagus sylvatica).

Ochrona i obowiązujące zakazy

Na terenie rezerwatu przyrody „Wronie” obowiązują zakazy wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. W szczególności zabrania się:

• chwytania lub zabijania dziko występujących zwierząt oraz niszczenia ich siedlisk, gniazd i legowisk,
• polowania,
• pozyskiwania, niszczenia lub uszkadzania roślin i grzybów,
• zbioru dziko występujących roślin i grzybów (z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez RDOŚ),
• ruchu pieszego, rowerowego oraz jazdy konnej poza wyznaczonymi trasami,
• zakłócania ciszy,
• zanieczyszczania środowiska oraz dokonywania zmian w środowisku przyrodniczym.